Bedrijfswagens of rechtschapenheid

0

“Hier is moeder VLK

haar nest ligt aan de Coupure

zij voert hier vanavond maal

en zit aan de sture.”

Bij de meeste UGent-studenten doet het bovenstaande prachtvers (met een ietwat vreemd metrum) niet echt een belletje rinkelen. Bio-ingenieurs echter herkennen het als hun geliefde clublied. Bij het horen van de beginregels zingt elke coupureganger uit volle borst mee, als was het een reggaetonavond in ‘t Kofschip. Melancholisch denken ze terug aan de cantussen waarbij het bier rijkelijk vloeide en talloze dubbele tongen zoetgevooisd dit zelfde lied lalden. Hoe ze daarna kotwaarts zijn gestrompeld, blijft enkel in het collectieve geheugen achter.

Neem het van mij aan, lezertjes, het leven van een bio-ingenieur is prettig. Het zware curriculum wordt ruimschoots gecompenseerd door de joviale sfeer die op ons boerekot heerst. Deze opleiding trekt immers weinig tot geen studenten aan uit de hogere sociale kringen (lees: met een rijke papa), in tegenstelling tot andere universitaire richtingen (die niet nader vernoemd worden, maar die respectievelijk rijmen op –eneeskunde, -onomie en –echten). Er bevindt zich echter één smet op de voorts vlekkeloze ideologie van bio-ingenieurs: de conformistische houding waarmee de meeste studenten hun loopbaan kiezen. Sta me toe hierop uit te breiden, bio-ingenieur zijnde.

Na hun middelbare studies besluiten alle wereldverbeteraars, boomknuffelaars en liefhebbers van geitenporno hun krachten te bundelen en collectief bio-ingenieur te studeren. Dit met één gemeenschappelijk doel voor ogen: het oplossen van nijpende milieuproblematiek die de wereld al decennialang teistert. Dat gaat over de verzuring van de oceaan, over verwoestijning en overbevissing, over global warming en ga zo maar door. In de eerste bachelorjaren blijven dergelijke problematieken nog levendig aanwezig in de geesten van onze studentenpopulatie. Naarmate hun universitaire carrière vordert, wordt echter pijnlijk duidelijk dat de nobele prioriteiten van de studenten akelig ver staan van die van de huidige samenleving. Er is namelijk weinig vraag naar mensen die diensten leveren om onze leefomgeving te verbeteren en vergroenen. Kersverse alumni worden al snel overstelpt met vacatures bij bedrijven als Bayer Cropscience, Ivago en Monsanto, waardoor normen en waarden haastig worden ingewisseld voor een mooie positie als labassistent of salesmanager. Zo worden de zelfverklaarde custodes terrae fertilitatis (“bewakers van de vruchtbaarheid van de aarde”) ten gronde gericht en eindigen ze al snel als de getrainde werkpaarden van corrupte multinationals. Vette eindejaarsbonussen en bedrijfswagens worden de streefdoelen van dergelijke verraders, milieubehoud en duurzaamheid slechts holle begrippen. Waar is hun kinderdroom gebleven, waar is hun integriteit? Als ratten vreten deze klaplopers aan alles waar een bio-ingenieur voor staat. Een gezwel zijn ze, een tumor dat weggesneden moet worden!

Anyway, ik zou nog eeuwen kunnen razen, maar de plicht roept. Mijn transgene maïs gaat op zichzelf geen arme Peruviaanse boertjes ruïneren, en zonder bedrijfswagen geraak ik niet op mijn barbecue. Maar hey, ik heb tenminste een moestuin.

 

N.Z., 1e master Bio-Ingenieur

Reacties

Share.

About Author

Leave A Reply