Hannes Van Der Bruggen: Filoloog, opticien en topvoetballer

0

Hannes Van Der Bruggen is een buitenbeentje. Op de Blandijn was hij de voetballer, bij zijn club KAA Gent is hij de student. Op zijn negentiende werd hij in volle crisis tot kapitein gebombardeerd in een woelige kleedkamer, terwijl hij tegelijkertijd probeerde te overleven als student Taal – en Letterkunde (Frans –Spaans). Ondertussen ondernam hij ook een poging om journalist te worden en nu vormt hij zich als opticien. En dan vergeten we nog dat bescheiden Hannes ook kampioen van België werd en dit seizoen als 22-jarige mag aantreden in de Champions League, de grootste voetbalcompetitie ter wereld. Wanneer we hem begroeten, wil hij weten hoe het met ons is. Wat we studeren, of we het nog plezant vinden op de Blandijn en wat we willen worden in het leven. Dat hij wel zelf een kopietje van Dilemma zal komen halen. Hij bedankt ons voor onze dure tijd. Hannes Van Der Bruggen is niet de voetballer die verongelukt met zijn sportwagen. Het is een intelligente talenknobbel die toevallig een topmiddenvelder is.

DILEMMA Jíj bedankt voor je tijd, Hannes. In 2011 was je een volbloed Blandino-eerstejaar, in de richting Frans – Spaans. Net als alle andere post-pubers genoot je toen de volzinnen van Mark Boone, Jean Mainil en Bart Keunen. Welke vakken zijn je bijgebleven?

“Zeker en vast Visuele Cultuur, van Koen Jonckheere. Puur qua inhoud vond ik ook Geschiedenis en Cultuur van Spanje en Latijns-Amerika (gegeven door Ilse Logie, nvdr.) enorm interessant. Er zijn mij geen specifieke zaken bijgebleven, maar ik weet wel dat de richting mij enorm lag. Nadat ik gestopt ben, ben ik ook blijven bladeren in mijn woordenlijsten voor Spaans, zodat ik toch in touch bleef met de taal. Ik spreek nu toch nog altijd een aardig woordje Spaans. Dat is me ook van pas gekomen bij onze Spaanse trainer en ploeggenoten (zoals Victor Fernández en Cesar Arzo, nvdr.). Ik denk ook dat het op die manier is, met rechtstreekse communicatie, dat je een taal leert beheersen.”

DILEMMA Je bent een grote fan van Taal – en Letterkunde. Kon je onmogelijk voortdoen?

“Neen, de combinatie met profvoetbal is quasi ondoenbaar. Zeker in mijn geval, omdat we in mijn Blandijnperiode door een serieuze crisis gingen, met drie trainers op één seizoen. Om maar een voorbeeld te geven: we begonnen het seizoen onder Fernández, die de trainingen in de namiddag legde. Hij werd ontslagen en opgevolgd door Bob Peeters, die in de voormiddag wilde trainen. Kort erna werd Rednic onze trainer, dan moesten we weer om één uur op de club zijn. Ik moest telkens speciaal regelen om in bepaalde lessen aanwezig te zijn en door de voortdurende switchen kon ik de veranderingen organisatorisch niet meer aan.”

“Daar komt nog bij dat de blok en examens tijdens mijn enige vakantie vallen. Zeker in zo’n bewogen seizoen had ik tegen januari eens nood aan rust en had ik het moeilijk om te studeren. Het is dan ook niet gelukt, maar ik herhaal: ik had héél graag voortgedaan. In een stabiel seizoen zoals het vorige (waarin Gent kampioen werd zonder trainerswissel, nvdr.) was het sowieso beter gelukt.”

DILEMMA Daarna studeerde je Journalistiek. Ligt daar je post-voetbaltoekomst? Of heb je te veel slechte ervaringen met analisten en interviewers? Het is algemeen geweten dat profvoetballers niet al te opgezet zijn met de werkwijze van sportjournalisten.

“Ik heb zeker al een aantal mindere ervaringen gehad met journalisten en interviewers, maar even goed fijne ervaringen. Die opleiding was trouwens ook zeer boeiend, maar of ik er later iets mee wil doen, weet ik niet. Ik ben nog altijd maar 22 jaar en heb nog mijn hele voetbalcarrière voor mij, ik heb wel nog even. Ik sluit alvast niets uit, ook de opleiding Taal – en Letterkunde afwerken niet, al is dat niet evident zodra je een bepaalde leeftijd gepasseerd bent. We zien later wel.”

DILEMMA Toch kan je niet stilzitten, nu je ook Journalistiek even laat voor wat het is.

“Dat klopt, ik probeer nu bij te klussen bij mijn vader, die opticien is. Zo leer ik ook echt een vak, al is het niet academisch. Misschien neem ik later wel zijn praktijk over. Ik heb alleszins nog ruimschoots de tijd om erover na te denken, maar ik denk toch dat ik iets buiten het voetbal ga doen. Ik merk nu al dat ik met mijn vrienden over andere dingen dan voetbal wil praten: per slot van rekening is het mijn beroep en wil ik ook wel met andere dingen bezig zijn. Analist worden als ik op pensioen ben zal er waarschijnlijk dus toch niet inzitten, denk ik nu (lacht).”

DILEMMA Er doen veel wilde clichés de ronde over het beperkte interesseveld van profvoetballers. Klopt dat enigszins?

“Ergens is dat te rechtvaardigen: over studies of literatuur wordt eigenlijk nooit gepraat. Toch is het overdreven. Op onze club is er bijvoorbeeld Thomas Foket die ook nog steeds Rechten studeert en Laurent Depoitre die Burgerlijk Ingenieur is. Het zijn vooral de slechte voorbeelden die de media halen en zo de perceptie beïnvloeden. Er wordt bij ons ook vrij veel over muziek gesproken, of over de actualiteit. Maar kunst? Neen, dat niet.”

DILEMMA Vallen kunst en literatuur dan nog binnen jouw interesseveld?

“(lacht) Om eerlijk te zijn, neen: van zodra je uit die sfeer valt, is dat niet meer zo evident. Maar zoals gezegd, ik zou zo herbeginnen met jullie opleiding.”

DILEMMA Ben je voetballers tegengekomen die zoals jou duidelijk met veel meer bezig zijn dan hun sport?

“Zulke spelers zijn jammer genoeg erg zeldzaam (denkt lang na). Er is er één die mij in het bijzonder bijgebleven is: Erlend Hanstveit (een Noorse verdediger die van 2009 tot 2011 voor Gent uitkwam, nvdr.). Een enorm rustige en verstandige jongen, zo’n Scandinaviër die niet gek te krijgen is. Dat was echt een buitenbeentje waarbij je voelde: die is met veel meer bezig dan voetbal.”

DILEMMA Je bent 22 jaar en sinds je elfde heb je grote stukken van je schoolcarrière gemist door trainingen en matchen. Ook het studentenleven heb je grotendeels aan je voorbij laten gaan. Dit terwijl je vriendin en al je vrienden nu volop hun studententijd beleven. Vind je het zelf niet jammer dat je geen normale jeugd hebt beleefd?

“Natuurlijk steekt dat af en toe. Om maar te zeggen: ik heb mijn eigen proclamatie gemist omdat ik moest voetballen, leuk is anders. Toch voel ik mij absoluut niet op mijn plaats om mij te beklagen, want ik heb mijn droom waargemaakt. Ik ben 22 jaar en speel binnenkort Champions League, en met enige zekerheid kan ik stellen dat ik nog een tijdje profvoetballer kan blijven. Dat zijn beloningen voor wat ik gemist heb.”

“Oké, uitgaan is niet aan mij besteed, ik heb altijd op mijn voeding moeten letten en ik heb gezien dat mijn vrienden en vriendin wél het studentenleven konden beleven. Maar ik ben er zeker van dat er veel gasten in mijn schoenen zouden willen staan.”

DILEMMA Weet je toch wat je mist, door je korte periode als student?

“Eigenlijk niet. Ik miste veel lessen (euhm, ja, wij niet, nvdr.) en ging nooit naar de Overpoort zoals de andere studenten, ik heb mij nooit écht student gevoeld. Maar de sfeer vind ik wel heerlijk. Mijn vriendin zat vorig jaar op kot bij de Blandijn, daar ben ik enorm graag. Ik fiets dan ook met plezier de Sint-Pietersnieuwstraat op met de meute, een beetje als een valse student (lacht).”

DILEMMA Stel: je bent een student. Wat gebeurt er dan?

“Geen idee, ik heb het te kort meegemaakt. Misschien ontspoor ik helemaal (lacht).”

DILEMMA Dat denken we ook. Bedankt voor je tijd en succes in de Champions League.

Ben De Smet en Sam Ooghe

Reacties

Share.

About Author

Sam Ooghe

Scriptor 2015-2016. Over het algemeen ben ik een eikel, maar ik kom er altijd wel mee weg. Ik draag mijn pet achterover. Kan wel niet skaten.

Leave A Reply